من جنوبی نیستم اما...
من جنوبی نیستم اما الان تمام وجودم جنوبه!...
دلم شکسته از صدای انفجار شبانه، تمام فکرم شده مردم جنوب، تمام لحظه هام پر شده از تصویر بچه های معصومی که بی گناه کشته میشن، خونه هایی که آوار میشن و آرزوهایی که گم میشن.....
برای خورشیدی که پشت ابر های سیاه گم میشه و آخرین کورسوی امیدی که بین همهمه ی اشک تاریک میشه...
من جنوبی نیستم اما دلم شکسته از این حجم اندوه و غم!...
دلم پر می کشه برای هر وجب خاکِ جنوبِ ایرانم ولی....
قامتم خم شده از این حجم درد و با خودم می گم:
لابد اولین نخلی هستم که قامتم می شکنه و دلم هنوزم شوقِ پرواز داره...
لابد اولین نخلی هستم که یه چشمم اشکه و یه چشمم رقص خورشید و زمان....
اولین نخلی که جنوبی نیست ولی دلش پر شده از حسرت رویای محال...؛
پر از حسرتِ لبخندِ جنوب، پر از پروازِ خیال..
✍️رِیحانه پسندیده